Od 1730 roku mała wieś Turew stała się własnością rodziny Chłapowskich. Od 1815 roku majątek przechodzi w ręce generała Dezyderego Chłapowskiego, żołnierza wojsk napoleońskich, powstańca 1830 roku, reformatora rolnictwa. Dezydery Chłapowski stworzył wzorowy majątek i gospodarstwo, w którym zastosował płodozmian, znacznie zwiększył nawożenie, pogłębił orkę, zwiększył uprawę pasz, wprowadził nowoczesne rolnictwo na wzór angielski. Rozwinął hodowlę, pobudował nowoczesne obory, owczarnie i stajnie.

     W celu ochrony od wiatrów, otoczył pola z trzech stron żywopłotami i drzewami – od wschodu, zachodu i północy. Podobnie zostały obsadzone drogi publiczne, wytyczono szerokie drogi wewnętrzne. Zadrzewienia zmniejszają prędkość wiatru, zwiększają zapasy wody w glebie, a tym samym zwiększają plonowanie i przyrost masy drewna. Występują one do dnia dzisiejszego i są objęte ochroną. W majątku tym Dezydery Chłapowski szkolił młodych rolników. Własnością Chłapowskich Turew pozostała aż do 1939 roku. W 1812 roku w Turwi przebywał Napoleon Bonaparte.

     Zespół pałacowy – parkowy założony w II połowie XVIII wieku, obejmuje pałac, kaplicę, dawną oficynę, dawny dom ogrodnika i park. Obecnie w pałacu mieści się siedziba Zakładu Biologii Rolnej i Instytutu Ekologii Polskiej Akademii Nauk. Pałac zbudowany został około 1760 – 1770 roku, przebudowany w latach 1820 – 1830 i 1908 – 1909. Remonty zostały przeprowadzone w latach 1963 – 1964 oraz w 1978 roku. Jest to budowla późnobarokowa, otynkowana, częściowo podpiwniczona, dwupiętrowa.

     Pałac zbudowany na planie prostokąta, jedenastoosiowy z trzyosiowymi ryzalitami w środku obu fasad i dwoma dwuosiowymi ryzalitami skrajnymi w fasadzie frontowej. W pokojach zachowała się częściowa dekoracja stiukowa, między innymi stiuki według projektu Ignacego Graffa.

     W salonie, gabinecie i bibliotece na suficie znajdują się rozety z około 1820 roku. Stolarka drzwiowa pochodzi z około 1800 roku, meble XIX wieku. W sieni na parterze znajduje się marmurowe popiersie generała Dezyderego Chłapowskiego. Najciekawszym pomieszczeniem we wnętrzu jest salon empirowy, w którym znajdują się stiuki złożone z motywów muzycznych.